NOWINKI NAUKOWE

Czy liczba komórek tłuszczowych jest stała?

Dynamics of fat cell turnover in humans.
Spalding KL, Arner E, Westermark PO. et all.
Nature 2008;453(7196):783-7

Zespół szwedzkich naukowców określił liczbę komórek tłuszczowych u kilkuset osób oraz sprawdził, czy zwiększa się ona wraz z przyrostem wagi ciała i wiekiem

Wykorzystano ślady pozostawione w ludzkich organizmach przez testy jądrowe przeprowadzone w latach 1955 - 1963.
Dzięki datowaniu tą metodą okazało się, że u dorosłych liczba komórek tłuszczowych pozostaje niezmienna.
U osób, które przeszły liposukcję liczba tych komórek wraca do punktu wyjścia już po upływie dwóch lat, nawet wtedy, gdy ludzie ci pozostają szczupli.

Psychologiczne aspekty apetytu na słodycze

Resistance can be futile: investigating behavioural rebound.
Erskine J. Appetite. 2008; 50(2-3):415-21.

W badaniu wzięła udział 130-osobowa grupa wolontariuszy.

Proszono ich o jedzenie czekolady po uprzednim nakłonieniu do hamowania lub wyrażania na głos chęci jej skonsumowania. Kobiety przemilczające chętkę na smakołyk jadły go w efekcie więcej niż mężczyźni mówiący publicznie o swym apetycie.
Kobiety, którym kazano przestać myśleć o czekoladzie, zjadały jej o 50% więcej, gdy ktoś im ją proponował (w porównaniu do kobiet poproszonych o wyrażanie emocji związanych ze słodyczami).

Skuteczność diet odchudzających

Effects of diets and their role in weight control.
Amigo I, Fernández C.
Psychol Health Med. 2007;12(3):321-7

W pracy porównano kilka różnych zaleceń żywieniowych mających na celu obniżenie masy ciała u pacjentów. Autorzy wykazali, że strategia oparta na zmianie nawyków żywieniowych i stylu życia daje lepsze długoterminowe efekty w spadku masy ciała i poprawie zdrowia niż restrykcyjne diety odchudzające.

Kwas foliowy a otępienie

Changes in folate, vitamin B12 and homocysteine associated with incident dementia.
Kim JM, Stewart R, Kim SW, Shin IS et all.
Journal of Neurology Neurosurgery and Psychiatry, 2008

Obserwacja obejmowała ponad 500 starszych osób. Wykazano, że niedobór kwasu foliowego zwiększa ryzyko otępienia ponad trzykrotnie.
Badacze zaznaczają jednak, że odkrycie to wymaga dalszych badań. Istnieje bowiem hipoteza, że niedobór kwasu foliowego jest objawem postępującej demencji a nie jej przyczyną.

Magnez i kwas foliowy a ryzyko udaru mózgu u palaczy

Magnesium, calcium, potassium, and sodium intakes and risk of stroke in male smokers.
Larsson SC, Virtanen MJ, Mars M, Männistö S.
Arch Intern Med. 2008 Mar 10;168(5):459-65

Zbadano ryzyko wystąpienia udaru mózgu w grupie 26556 fińskich palaczy papierosów (mężczyźni), w wieku od 50 do 69 lat.
Wykazano, że duże spożycie magnezu było związane ze statystycznie mniejszym ryzykiem udaru niedokrwiennego, natomiast nie wpływało na ryzyko krwotoku śródmózgowego ani podpajęczynówkowego.
Wysokie spożycie kwasu foliowego obniża ryzyko udaru mózgu o 20%.

Witamina D a ryzyko choroby niedokrwiennej serca

Vitamin D deficiency and risk of cardiovascular disease
Wang TJ, Pencina MJ, Booth SL, Jacques PF, Ingelsson E
Circulation. 2008 Jan 29;117(4):503-11

Badanie objęło 1739 osób, średnia wieku 59 lat uczestniczących w programie Framingham Offspring Study. 55% uczestników stanowiły kobiety. Obserwacja trwała 5 lat.
Wykazano, że niskie stężenie witaminy D we krwi zwiększa ryzyko zawału serca, niewydolności serca i udaru mózgu o 62%.

Bezpieczeństwo suplementów zawierających antyoksydanty

Mortality in randomized trials of antioxidant supplements for primary and secondary prevention: systematic review and meta-analysis.
Bjelakovic G, Nikolova D, Gluud LL, Simonetti RG, Gluud C.
JAMA. 2007 Feb 28;297(8):842-57.

Badacze przeprowadzili analizę wszystkich badań poświęconych suplementacji diety antyoksydantami takimi jak beta-karoten, witamina C, witamina A, E oraz selen oraz jej wpływowi na śmiertelność.
Wykazano, że w porównaniu z ochotnikami zażywającymi placebo osoby zażywające witaminę E miały o 4 proc., beta-karoten o 7 proc., a witaminę A aż o 16 proc. większe ryzyko zgonu.
W przypadku witaminy C okazało się, że nie ma ona wpływu na śmiertelność.
Jedynym przeciwutleniaczem, który zmniejszał ryzyko śmierci, był selen.